Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Αν ο Βαξεβάνης, λεγόταν Χριστοφοράκος...

Το χαμένο φλασάκι του Παπακωνσταντίνου, ο ανυπόμονος Βαξεβάνης και η Δικαιοσύνη που θυμήθηκε τα προσωπικά δεδομένα

 “Τι ωφελεί χωμένος μέχρι το λαιμό στη λάσπη, να κρατάς τα νύχια των χεριών σου καθαρά;".

Η ρήση του Μπρεχτ περιγράφει με ακρίβεια τα όσα έχουν συμβεί, από τη στιγμή που μάθαμε για το περίφημο στικάκι με τα ονόματα και τα εκατομμύρια, που έφυγαν στο εξωτερικό, μέχρι την εντολή της Δικαιοσύνης  για τη σύλληψη του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη
Πρόκειται για...
 
  άλλη μια υπόθεση μη εφαρμογής των νόμων ή για να είμαι ακριβής, επιλεκτικής εφαρμογής των νόμων.
Η λίστα, το περιεχόμενο και την εγκυρότητά της της οποίας, δεν είμαι σε θέση να κρίνω,  ταξίδευε από χέρι σε χέρι δύο χρόνια, για να μάθουμε τελικά, ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν την είδε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ξέχασε που την έβαλε.
Οι δύο άνθρωποι που χειρίστηκαν τα μνημόνια επικαλούνται δικαιολογίες του τύπου "κυρία δεν έφερα την εργασία μου γιατί μου την έφαγε ο σκύλος" και εμείς οφείλουμε να τους πιστέψουμε και να περιμένουμε τη διερεύνηση της υπόθεσης από κάποια επιτροπή της Βουλής (το μαχαίρι στο κόκαλο κλπ κλπ).
Ο Κώστας Βαξεβάνης καλώς ή κακώς δεν περίμενε. Πήρε τη λίστα στα χέρια του και ως όφειλε,  τη δημοσίευσε, με αποτέλεσμα να δοθεί εντολή για τη σύλληψή του.
Η ταχύτητα με την οποία έδρασε η Δικαιοσύνη, προκαλεί ερωτηματικά για την κατάσταση της όρασής της.
Πώς μπορεί να πειστεί ο λαός ότι ο Κώστας Βαξεβάνης σωστά διώκεται, όταν Βενιζέλος και Παπακωνσταντίνου παραμένουν στο απυρόβλητο. Η συμπεριφορά τους, δίνει το δικαίωμα σε κάθε καλόπιστο παρατηρητή να υποθέσει ότι είτε συγκάλυψαν, είτε φοβήθηκαν να ερευνήσουν ή στην καλύτερη περίπτωση σκέφθηκαν "πού να μπλέκω τώρα";
Πώς να δεχθούμε ότι το κράτος λειτουργεί και η δικαιοσύνη αποδίδεται, όταν πρόκειται για τη σύλληψη ενός  δημοσιογράφου που αποκαλύπτει μια λίστα που δηλητηριάζει την πολιτική ζωή της χώρας, αλλά όλοι κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου όταν οι Χριστοφοράκοι του μάταιου τούτου κόσμου, φεύγουν σαν κύριοι από τη χώρα;
Ποιος θα μας μιλήσει για προσωπικά δεδομένα, όταν η Πολιτεία πριν λίγους μήνες διαπόμπευσε τοξικομανείς ιερόδουλες και με κάθε ευκαιρία δίνει στη δημοσιότητα φωτογραφίες συλληφθέντων, χωρίς να έχουν καταδικαστεί;
Η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, αποδεικνύει για άλλη μια φορά, ότι όταν δημιουργείς μια κοινωνία ανομίας και εφαρμόζεις το νόμο α λα καρτ και αναλόγως των συμφερόντων σου, δεν μπορείς να έχεις απαίτηση από τους πολίτες να τηρούν τους τύπους.
Ειδικά, όταν τους έχεις εκπαιδεύσει επί τέσσερις δεκαετίες να ζουν στην οριογραμμή του νόμου και να συσχετίζουν την εφαρμογή του με την προσωπική τους ισχύ και τις γνωριμίες τους.
Η Δημοκρατία είναι ισχυρή, όταν ο νόμος είναι σεβαστός και εφαρμόζεται από όλους. Όταν αντίθετα έχουμε να κάνουμε με ένα κράτος-μπανανία, στο οποίο ισχύει ότι "όλοι είναι ίσοι, αλλά κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους",  τότε ζούμε σε καθεστώς ζούγκλας και κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει με ακρίβεια τι επιτρέπεται και τι όχι.

Του  Μάνου Χωριανόπουλου από το news247

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ
"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ
Απάντηση στο Ρουσίτ Πασά στα 1822

''Πασά μου, μου στέλνεις ένα μπουγιουρντί, μου λες να προσκυνήσω, και εγώ πασά μου ερώτησα τον πούτσο μου τον ίδιο, και αυτός μου αποκρίθηκε να μη σε προσκυνήσω κι αν ερθείς επάνω μου ευθύς να πολεμίσω''

Και απάντηση στον Σιλιχτάρ Μπόδα στα 1823

''Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας. Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην -να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα! - Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω. Άμα πεθάνω, θα μου κλάσουν τον πούτσο''

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
"Φυλάτε τη Γη σας και την Τιμή της μόνο με Σπαθί. Πάψετε σαπιοδάσκαλοι και σαπιορήτορες- ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- να εξευτελίζετε τη Φυλή. Πάψετε παλιόγρηες τις κλάψες, τα σάλια, τα μελάνια και πιάστε το Σπαθί. Τα πάντα στη Ζωή -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτώνται με το Σπαθί."

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
















Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση. Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα...

(Μέρος του λόγου που εκφώνησε ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ
Δεν με μέλει αν βάλω σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που δεν την σέβομαι, δεν είμαι καμωμένος για την κυβέρνηση ή για το κράτος, έγινα για το έθνος, και το ξέρω επειδή γι’ αυτό ίσα-ίσα πονώ. Για την κυβέρνηση μου έρχεται σιχαμός και καταφρόνια, άμα συλλογίζομαι την κυβέρνηση ξεπέφτω, μαργώνω και μαραίνομαι. Σηκώνομαι, ξανοίγω και ανθοβολώ άμα νοιώθω τον Ελληνισμό. Σε όποια γωνιά του Ελληνισμού και αν βρεθώ, θα πασχίζω πάντα να δυναμώνω, να ξυπνώ, να ζωντανεύω την ψυχή του, και ας γίνει οτι γίνει. Ξυπνώ καθε ύπνο, κεντρίζω καθε βαρεμό, συνδαυλίζω κάθε στάχτη, ξεσκεπάζω καθε σπίθα κρυμμένη και ανάβω κάθε φωτιά σβησμένη, βγάζω κάθε πνοή κουρασμένη και παίζω κάθε χορδή σιωπηλή. Ξυπνώ, ξυπνώ, ξυπνώ και γι αυτό με λεν και ξυπνητήρι…

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ
Είδα στον ύπνο μου τον Παύλο τον Μελά, να παίρνει σάρκα για να πει μια ιστορία για κάποια αγέρωχα κι αδούλωτα μυαλά, που προδιαγράφουν της Πατρίδας την πορεία. .
..

Είχ’ η μορφή του θλίψη, πόνο και οργή, για αυτούς που σήμερα τις τύχες μας ορίζουν, που ασελγούν πάνω σ΄ανθρώπους και σε γη και καθετί Ελληνικό το αφορίζουν.
...
Μέσα στην μπλε του την αντάρτικη στολή και με το χέρι του στη μαύρη τη πιστόλα, δίνει στους άντρες του ξανά την εντολή Ελευθερία και Πατρίδα πάνω από όλα!
...
Αν θες στον ύπνο σου να έρθει ο Μέλας μαζί μ’ αγγέλους, σκοτωμένα παλικάρια, να σε τραβήξουν απ ’τον δρόμο που τραβάς, για να βαδίσεις τα δικά τους τα αχνάρια... ..
.
φέρε στα μάτια σου του Παύλου τη στολή, ορκίσου πάνω της, πως δεν θα τον προδώσεις και συρε να βρεις την δική σου εντολή αφού τον ύπνο του εχθρού μας θα στοιχειώσεις.

  © Free Blogger Templates 'Greenery' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP